'Αρθρο

23/5/2012, Η ΚΑΤΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Πρέπει να το παραδεχτούμε πλέον, ότι είμαστε τελείως μα τελείως απροστάτευτοι στις βιβλικές καταστροφές που επιχειρούνται σε βάρος του περιβάλλοντος του Χωριού μας.

Στο προηγούμενο άρθρο μας με τίτλο  «Τα Κεφαλάρια»,  είχαμε απευθυνθεί και ζητήσει την παρέμβαση του Δημάρχου Δελφών, να μας προστατεύσει από την καταδρομή, η οποία γίνεται από μέρους της Εταιρείας των Βωξιτών στην ευρύτερη περιοχή του Χωριού μας. Αντί της οποιασδήποτε αναστολής η Εταιρεία προχώρησε στους στόχους της για την επιφανειακή (όχι την υπόγεια, όπως είναι το νόμιμο) εξόρυξη των βωξιτολίθων. Γιατί έτσι διευκολύνεται κερδίζοντας και αποφεύγει τις δαπανηρές υπόγειες εξορύξεις, όπως είναι υποχρεωμένη.

Με πλήρη περιφρόνηση προς το περιβάλλον, προκειμένου να εκκαλύψει κάποιο επιφανειακό κοίτασμα βωξίτη στη θέση «Λινάρι», παραπλεύρως του υψώματος του «Αϊ Βασίλη» μέσα στη «Στενή», τίναξε κυριολεκτικά στον αέρα όλο το βουνό. Με αποτέλεσμα οι βράχοι να εκτοξευθούν μέχρι την αντίπερα όχθη του Κηφισσού, που περνάει ο δρόμος Καστέλλια-Χάνι Ζαγκανά προς Οινοχώρι και Καλοσκοπή,  να φτάσει μεγάλο μέρος του όγκου τους μέσα στο ποτάμι και το σπουδαιότερο να μεταβάλει το «Λινάρι» σε σάρα στους αιώνες των αιώνων.

Τι φταίμε νΆ αντικρίζουμε εκεί που υπήρχε το ήρεμο και κατάφυτο τοπίο εμείς και τα παιδιά μας, τα εγγόνια και τα δισέγγονά μας και όλοι οι επιγενόμενοι Καστελλιώτες, μια κατεβασιά δίκην μονίμου ποταμού από ξερές πέτρες με όλες τις άλλες απρόβλεπτες επιπτώσεις που μπορεί να συνεπάγεται αυτή η ανεπούλωτη καταστροφή;

Ας μη μας πει η Εταιρεία, ότι θα φυτέψει ακακίες στη σάρα για να θεραπεύσει το κακό. Της λέμε χαιρετίσματα, ότι στη σάρα δε φυτρώνει πια τίποτε στους αιώνες των αιώνων. Δεν λειτουργεί τίποτε - πού να απευθυνθούμε πλέον; Όλοι κωφεύουν. Πώς να απαιτήσουμε αποκατάσταση του περιβάλλοντος; Πώς να αμυνθούμε;

ΜΙΜΗΣ ΧΑΛΑΤΣΑΣ

Περισσότερα 'Αρθρα...

Δημοφιλέστερα 'Αρθρα

23/05/2012 Σαν τότε
Αν γυρίσουμε λίγα χρόνια πίσω, λίγο πριν από τον Πόλεμο, το Χωριό μας ήτο γεμάτο παιδιά. Στο τριτάξιο σχολειό του το 1932 φοιτούσαν εκατόν ογδόντα πέντε παιδιά, και όταν σχολούσε, γιόμιζαν οι δρόμοι του από τις φωνές τους κι από τη δυνατή παρουσία τους. Χαλούσε ο κόσμος όλο ζωή. (Περισσότερα...)
23/05/2012 Πρωτομαγιά
Και πιασμένα χέρι - χέρι,-Αχ! ποιος πίσω θα με φέρει;στο σχολειό μας μαθητούδι στο σχολειό ξεπεταρούδι, μια φορά κι έναν καιρό που είχε κόσμο το χωριό, εκδρομή για να με πάει για να πιάσουμε το Μάη- όλη μέρα τραγουδώντας και τρελλά χοροπηδώντας, ξένοιαστα και με χαρά με παιγνίδια και φτερά. (Περισσότερα...)
23/05/2012 Η ΚΑΤΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Πρέπει να το παραδεχτούμε πλέον, ότι είμαστε τελείως μα τελείως απροστάτευτοι στις βιβλικές καταστροφές που επιχειρούνται σε βάρος του περιβάλλοντος του Χωριού μας. (Περισσότερα...)